In augustus vorige jaar vertelde Robert Kuiper, biologisch melkveehouder van Hoeve de Roebol en pachter van perceel Hasselt over stripgrazen. Hij begon toen met virtueel rasteren om het verplaatsen van de koeien – een kenmerk van stripgrazen – minder bewerkelijk te maken. Eind maart spreken we Robert opnieuw. We zijn benieuwd of virtueel rasteren goed werkt. Robert is positief: ‘De koeien hadden het na twee dagen door en ik kan ze er ook mee terugbrengen naar de stal. Dat scheelt zo een uur werk per dag.’ 

Het zit in haar natuur 

Over naar kalfje bij de koe, waar Robert vorig jaar een beetje toevallig mee begon: ‘Een oudere koe kreeg buiten ons kalverseizoen nog een kalfje. Omdat zij bijna met pensioen ging dacht ik: laat ze het zogen zelf doen, dan kan ze er gelijk nog twee kalfjes bij doen. 

Het is mooi om te zien wat er dan gebeurt. De eerste twee weken ligt zo’n kalfje graag verscholen in het hoge gras, totdat de moeder het kalfje roept om te komen drinken. Die koe heeft dat zelf niet meegemaakt en ook nooit gezien. Toch weet ze wat ze moet doen, dat zit in haar natuur. De kalfjes graasden binnen tien dagen. Dat is vroeg; ze keken het af van de koe.’  

Robert besloot een proef te doen met meer kalfjes bij de koe.  

Minder controle 

‘We hebben een paar keer drie tot vier kalfjes bij een rustige koe gehouden. Meer kan ‘s winters niet, daar hebben we te weinig stalruimte voor. Ook daar zagen we dat de kalfjes al vroeg begonnen met vast voedsel eten, omdat ze dat de koe zagen doen. Wel werden enkele kalfjes een beetje ziek toen tijdens die koude periode de oostenwind door onze, vrij open, stal waaide.’ 

Opletten of ze goed drinken 

‘Alle kalfjes blijven de eerste drie tot vier dagen bij de eigen moeder en drinken de biest (eerste melk na het kalveren). Dat is goed voor de weerstand. Ik moet dan opletten of ze goed drinken, dat gaat niet altijd vanzelf. Als het nodig is melken we de koe en voeren we het kalfje bij. Ongeveer een kwart van de kalfjes houden we aan, meer mag hier niet vanwege regelgeving. Op dit moment gaat de rest van de kalfjes nog naar een gangbare mesterij voor kalfsvlees. Dat is nog een groot pijnpunt voor mij. We hopen daar in de toekomst een oplossing voor te vinden.’ 

Veel onderling contact 

‘De kalfjes die blijven, staan bij elkaar in een warme stal, waar we ze drieënhalve maand melk voeren en waar ze onderling veel contact hebben. Je ziet ze van elkaar leren, samen dollen en elkaar likken. Wij leveren melk met het 3-sterren Beter leven-keurmerk. De mensen van dat keurmerk willen liefst ook kalfjes bij de koe, maar zien dat het niet eenvoudig is in te passen. Alle kalfjes bij de eigen moeder werkt voor ons niet want sommige moeders houden dan, in de melkstal, de melk op voor het kalfje. Een groepje rustige (pleeg)moeders met elk drie of vier kalfjes is voor ons meer de toekomst. We hopen dit volgend jaar verder op te pakken.’ 

Meer lezen:  

https://landvanons.nl/interviews/stripgrazen-goed-voor-koe-bodem-en-biodiversiteit/]  

https://landvanons.nl/interviews/interview-met-tim-zijp-kalfje-bij-de-koe/ 

https://landvanons.nl/opinie/standpunt-van-het-bestuur-op-kalfje-bij-de-koe  

Verkenning Kalf bij de koe – Louis Bolk Instituut en Wageningen University & Research  

https://www.louisbolk.nl/sites/default/files/publication/pdf/3322.pdf