Daarom nemen wij deel

Image

Sinds begin november zijn we al met ruim 8700 deelnemers, iedereen met hun eigen verhaal. Hier vertellen enkelen hun verhaal en waarom ze lid zijn geworden.

Onze verhalen

Alied van der Meer en Henk Bakhuizen uit Deventer

Het artikel over Land van Ons in Trouw en het plan grond aan te kopen was voor ons een schot in de roos. Boeren ondersteunen is een fijne boodschap, het betrekken van burgers belangrijk, de opzet van Land van Ons is concreet, praktisch en betaalbaar. We zijn in de hele familie gaan lobbyen om mee te doen. Nu doen al 28 mensen mee, de jongste is 27, de oudste 92.

We zien het al voor ons: een jaarlijks fietstochtje langs één van de percelen in Nederland, om daar in de buurt te gaan picknicken op ‘onze grond’. We bakken van de boekweitpannenkoekjes van het eigen boekweit uit Hooghalen. Dat leek ons leuk, die variatie omdat iedereen ook op een andere plek woont. En het aardige daarvan is inderdaad dat het tastbaar is.

Alied: Vroeger thuis was mijn moeder al actief in natuur en milieuactiviteiten. Activisme heb ik van haar. En er is ook zoveel veel veranderd in de natuur, zoveel verminderd.
Henk: Goed om contact met de boeren te hebben. Zij zitten vaak knel.

Image

Bé van der Veen uit Beilen

Mijn vader werkte bij een coöperatie die landbouw werktuigen beheerde. Als kind herinner ik me dat we op zolder een lege doos van bestrijdingsmiddelen vonden waarin de kat lag te slapen. Hij werd niet meer wakker. In de landbouw is zoveel veranderd. De boeren lijken wel allergisch voor groen te zijn geworden. Als ik nu rond fiets, zie ik steeds meer gele velden en steeds minder vogels. Dan wil je wat doen. Ik heb zonnepanelen op mijn dak en met onze kerk hebben we voor het predicaat ‘Groene Kerk’ gestreden. Acties tot veranderingen gaan moeizaam. Biologisch boeren is moeilijk. De grond is duur en de afzet lastig. Daarom is Land van Ons zo goed. Het is concreet en werkt direct.

Ook hebben we met Groenlinks Midden Drenthe Kees Sijbenga genomineerd voor Het Groene Lintje voor zijn bijdrage aan het bevorderen van biodiversiteit.

Image

Tjitske Kuiper- de Haan

Het viel mij de afgelopen maanden op dat er soms dag na dag slechte berichten voorbij komen in de media over de stand van de natuur (Tjitske maakt onderdeel uit van de redactie van ChristenUnie Magazine. Red). We kennen allemaal de voorbeelden. Inmiddels betrap ik mij er zelf soms ook op dat ik nieuws over het milieu niet meer zo tot mij door wil laten dringen omdat ik er verdrietig van word en ik achterblijf met een gevoel van machteloosheid.

Begin dit jaar trof ik op Twitter een bericht aan over het initiatief van ‘Land van ons’, een initiatief waarbij iedere burger in volle rechten mee kan beslissen over hoe we met onze landbouwgrond om gaan. Hierbij maakt het geen verschil of je voor €10.000 of voor €20 inlegt. Ieder lid heeft evenveel invloed in de coöperatie. Burgers nemen in deze voorbeelden het heft in handen op een positieve manier. Boeren kunnen hierbij aansluiten en zich los maken van de internationale systemen die hen in een wurggreep van o.a. banken houdt. De natuur vaart er wel bij en er ontstaat weer meer diversiteit in grote (dieren)rassen, planten en insecten. Tenslotte zijn we als mensen afhankelijk van de grond waarop wij leven. Dit geeft ons als christenen ook een prachtige kans om ons rentmeesterschap weer een nieuwe invulling te geven. Door zelf verantwoordelijkheid te nemen voor een klein stukje aarde merk ik dat mijn gemoed zich herstelt. Dit is wat ik kan doen.

(Dit is een stukje uit een veel langere tekst, zie hier. Red.)

Image

Dickey Bos uit Deventer

Land van Ons zag ik eerst als zinnig en financieel haalbaar project. Toen ik eenmaal grond aangekocht had, realiseerde ik me wat het hebben van eigen grond is. Wat betekent het hebben van eigen grond? En dan niet grond waar je huis op staat maar grond die je bewerkt. En ik moest denken aan de grond van mijn vader en ook aan de boerenfamilies waar ik vanaf stam. Mijn vader had jarenlang een bloembollenbedrijf. Ik herinner me de vele bestrijdingsmiddelen die gebruikt werden. Hij deed nog veel meer dat nu niet meer kan en mag. Veel van zijn medewerkers zijn jong gestorven. Vissen gingen dood in de sloten. Ik ben erover gaan praten in familiekring en heb aan broers en een zus vierkante meters cadeau gedaan. Veel oude herinneringen kwamen erdoor op tafel. Er is tussen ons een gesprek op gang gekomen over hoe het toen toeging en hoe we daar nu naar kijken. Ik zie mijn aankoop een beetje als goedmaken van dat giftige verleden.

Image

Gerrit Jan Kamphuis uit Assen

Als jongen las ik kranten en leerde de Kleine Aarde in Boxtel kennen. Met het rapport van de Club van Rome werd het me duidelijk dat wij als mensen niet goed bezig zijn. Massaal gebruik van bestrijdingsmiddelen verontrustte mij zeer. Ik werd lid van Natuurmonumenten op mijn 18de en daarna van nog meer natuur- en milieuorganisaties.

Op mijn 19de had ik mijn eerste bijenvolk. Als imker ging een wereld voor mij open en werd ik mij bewust van de interactie tussen bloemplanten en insecten. Mijn beroep oefende ik uit in natuur- en groenbeheer en als hovenier. Ik steun de biologische landbouw door hun producten te kopen. Ik ben 67 jaar en ben nog steeds lid van Natuurmonumenten. Een coöperatie als Land van Ons staat dichter bij mij dan het lidmaatschap van een natuurorganisatie. Heb mijn vriendin het lidmaatschap van land van Ons cadeau gegeven. Met dit burgerinitiatief kunnen we de biodiversiteit een impuls geven.

Image

Han Duyverman uit Dwingeloo

Land van Ons schrikt niet van grote getallen, zoals het aankopen van 300.000 ha landbouwgrond grond voor € 18 miljard in de doelstelling. Erg goed! Land van Ons geeft de natuur een stem. Gezonde natuur is voor mij een kernwaarde. Ik zag als boswachter de achteruitgang van de natuur. Ook weet ik uit de praktijk dat instant houden alleen, niet helpt de biodiversiteit weer goed te krijgen. Land van Ons werkt actief aan verbeteren van landbouwgrond. Met Land van Ons hebben we de mogelijkheid om actief te investeren in de toekomst.

Image

Anneke Duijndam

In januari 2020 kreeg ik van een bevriende oma de nieuwsbrief van Land van Ons doorgestuurd. Ik was direct enthousiast en heb me aangemeld. Ik ben 71, oma van twee kleindochters van 9 en 7 en actief bij de Grootouders voor het Klimaat. De opwarming van de aarde en alle gevolgen die dat nu al heeft is bijzonder verontrustend. Voor mij geldt dat ook voor de enorme achteruitgang van de biodiversiteit.
Land van Ons heeft me dit jaar enorm geholpen om positief te blijven.
Zie ook mijn column op deze website.

Jan Westhuis uit Rockanje

Als vogelaar doe ik al jaren aan veldbiologie. In de KNNV onderzoeken we knelpunten in de landbouw en geven we alternatieven. Nu spuiten boeren vaak voor hoge opbrengst door insecten en onkruid te doden. Dat kan milieuvriendelijker. Land van Ons vind ik heel goed omdat het boeren ondersteunt om in de landbouw zonder dodelijke bestrijdingsmiddelen te werken en toch een fatsoenlijk inkomen te hebben.

10 % Van mijn maandelijkse spaarbedrag is voor Land van Ons. Een idee voor u?

Paula Malschaert uit Dordrecht

‘Onze moeder is gevormd door de Tweede Wereldoorlog en werd toen als jong pubermeisje min of meer gedwongen duurzaam om te gaan met voedsel. Later, toen zij zelf een gezin had, zette dit zich voort. Niets werd weggegooid en alles wat kapot ging werd gerepareerd door onze vader. In onze tuin waren er niet alleen bloemen maar ook groenten en allerlei voorzieningen voor vogels. Op ons dorp had de groenteboer nog zelf een moestuin en kassen voor zijn groenteverkoop en de slager slachtte op maandagmorgen en op dinsdag was er bloedworst.

Ze zag met lede ogen aan dat haar omgeving steeds verder geïndustrialiseerd werd. Mannen kochten land, asfalteerden het en zetten er fabrieken of huizen op. Die mannen deden net alsof ze geen verantwoordelijkheid meer hadden als ze het land eenmaal gekocht hadden. ”Ik heb het toch eerlijk gekocht? Ik mag ermee doen wat ik wil!”. Ondertussen zag ze dat al het bekende natuurleven verdween.

Het idee om land te kopen als bescherming tegen dit soort mannen sprak haar aan en ze gaf al haar kleinkinderen en hun partners (27 in getal) een vierkante meter. Hiermee hoopte ze dat ze verder mee zouden gaan doen met Land van Ons.

Jan Malschaert

Image

Riënne Wopereis uit Arnhem

Met een groepje van vijf vrouwen waren we met een plan bezig om iets concreets voor de natuur te doen. Allerlei ideeën kwamen op tafel, bij voorbeeld een voedselbos, fruitbomen met zelf jam maken, maar ook een ongerept stuk bos waar je de natuur haar gang laat gaan, waar je naar kan kijken wat er dan gebeurt.
Om van brainstormen naar een werkelijk plan te komen bleek weer eens ingewikkelder dan we aanvankelijk dachten. Toen Land van Ons ter sprake kwam, bleek dat zij er al verder over nagedacht hadden, dat maakte het heel aantrekkelijk. We hebben nu alle vijf grond gekocht.

Wat mij vooral gestimuleerd heeft om actief met de natuur bezig te zijn is mijn dochter van 8, de volgende generatie. Zij moet leven in de wereld die komt. Als zij me later vraagt wat ik voor die wereld gedaan heb moet ik toch een antwoord kunnen geven. Ik ben begonnen op huis- tuin- en keukenniveau het milieu een meer centrale plaats in mijn leven te geven en dat wordt steeds breder. Ik gebruik bijv. minder chemische schoonmaakartikelen doordat ik ze nu zelf maak. Ook ben ik onlangs gestart met een opleiding Kruidenleer. Ik ben medetuinder geworden, bij iemand met een moestuin, waar ik een kruidentuin ga beginnen. Samen doen activeert, wat ik ook het fijne vind met Land van Ons. Als fotograaf doe ik mee om het werk van Land van Ons vast te leggen en het zichtbaar te maken. Al doende word ik me steeds bewuster van wat er gaande is.
Ik heb de eerste 20 vierkante meter die ik gekocht heb met mijn dochter in de kamer uitgemeten, ‘hebben we zoveel?’ riep ze. Wij verheugen ons nu al op het boekweitpakket van Hooghalen.

 

Image

Bertus Wernsen uit Deventer

Op een zaterdag in het najaar van 2019 reed ik als chauffeur op de Buurtbus van Station Deventer richting Nieuw-Heeten. In de bus had ik een stuk of vijf passagiers. Dames uit Nieuw-Heeten, maar ook een dame uit het westen van het land. Deze dame moest naar de halte Lettele-Centraal voor een vergadering van een clubje genaamd ‘Land van Ons’.

De bewuste dame was welbespraakt en ontpopte zich als een ware ambassadeur van haar ‘club’. In de bus ontspon zich een levendig gesprek over de club van de mevrouw. De lokale dames waren zeer geïnteresseerd en ook ik, buschauffeur, luisterde met gespitste oren mee.

Thuis liet het verhaal me niet los. Ik moest hier meer van weten. Hoe zit die club in elkaar en waar ligt dat stuk grond in Lettele? Daarom snel gegoogeld naar www.landvanons.nl.

Ondertussen ben ik deelnemer geworden en ik hoop dat het deelnemersaantal nog stevig zal groeien na lezing van het artikel dat ik schreef voor mijn kerkblad.

Image
DSC_5709

Isabel Oosterom uit Deventer

Van jongs af aan was ik bezig met de natuur. Thuis kreeg ieder kind een stuk van de tuin om te bewerken. Mijn moeder zei soms dat ik mijn roeping als tuinier had gemist. Maar ik was vooral met rechtvaardigheid bezig. Ik voelde me wereldburger en vond het oneerlijk dat sommigen honger hadden en anderen niet. Ik heb altijd verbondenheid met het grote geheel ervaren. Dat zette zich door in studie en politiek en activistisch bezig zijn. Gemeenschappelijk zijn we verantwoordelijk en gemeenschappelijk moeten we de problemen aanpakken. De uitputting en vervuiling van de grond, de bejegening van dieren moet anders.

Daarom vind ik Land van Ons zo goed. Dat doen we met z’n allen. De democratische structuur met de coöperatie, de inzet van deskundigheid van leden en dat we boeren de kans geven tot een rendabel bedrijf. Dan kan de grond weer gezond worden. Dit propageer ik ook in mijn omgeving. Ik geef grond van Land van Ons cadeau en als mijn zoon jarig is krijgt hij een dubbele portie.

Image

Sluit je ook aan bij Land van Ons

We hebben jou nodig om onze biodiversiteit weer in orde te maken!